|
Als je regelmatig tussen de wielen verkeert en je geeft je ogen goed de kost, dan zie je nogal veel verschillen. Er zijn fietsers, die een perfecte zit hebben en ogenschijnlijk heel gemakkelijk trappen. Er zijn er ook, die als een gebakje op hun stalen, aluminium of carbon ros zitten en zichtbaar moeite hebben om de pedalen in de rondte te krijgen. Sinds oudsher zijn er bepaalde vuistregels om het juiste maat frame te kopen en om je fiets af te stellen. Na de ruwe afstelling komt de fijn-afstelling, dus je persoonlijke smaak komt dan naar boven.Ik hoor vaak zeggen, dat de fiets door de handelaar is afgesteld en dan moet het goed zijn. Niets is minder waar. Je fietsenhandelaar voelt zelf niet, wanneer je verkeerd op je fiets zit. Het blijft passen en uitproberen met het zadel, het stuur, de stuurvoorbouw en misschien wel met de lengte van je cranks.
De vuistregels
Beenlengte
- Om het juiste frame c.q. fiets te kopen, meet je eerst je beenlengte op.
- Ga met je rug en op blote voeten tegen een muur staan. Steek een waterpas tussen je benen en druk deze zo strak mogelijk aan. Aan het belletje kun je zien, of de waterpas recht staat. Teken dan (of laat dat een ander doen) op de muur de stand van de waterpas af. Gemeten vanaf de grond is dat je staplengte.
- Van deze staplengte trek je 16 cm voor de zadelpen en 16,5 cm voor de cranklengte = 32,5 cm af en dan heb je je framehoogte.
- De framehoogte is de hoogte vanaf de grond tot de denkbeeldige horizontale lijn, die je tussen de zadelpenbuis en de stuurpenbuis kunt trekken. Bij z.g. slooping frames is dat meten wat lastiger, zodat daar de keuze in frames meestal beperkt is tot S(mall) L(arge) of E(xtra)L(arge),
- Voorbeeld: De staplengte is 90 cm – 32,5 cm = 57,5 cm framehoogte. Een 56 cm. frame is dan dus duidelijk te klein. Een half centimetertje naar boven of beneden kun je nog wel corrigeren met je zadelpen.
Afstelling zadel
- De hoogte van het zadel bepaal je door op het zadel te gaan zitten en dan met je wielerschoenen aan, je hak op het pedaal te zetten. Het pedaal zet je in de laagste stand en dan moet je been volledig gestrekt zijn. Dus zit er een knikje in je knieholte, zadel omhoog!
- Om de juiste afstand van je zadel tot aan het stuur te meten, maak je gebruik van je onderarm.
- Zet je elleboog tegen de zadelpunt aan en houd je onderarm horizontaal en de vingers gestrekt vooruit. Een goede fietshouding bereik je door de toppen van je vingers in het midden of iets over het midden van de stuurvoorbouw te steken. Ook hier kan een persoonlijke voorkeur voor een wat langere of kortere stuurvoorbouw zijn. Het zadel kan desgewenst naar achteren worden verplaatst.
- Om de meest effectieve kracht op je pedalen te kunnen zetten, is het 't beste, dat de zadelpunt achter de bracket staat. De bracket is het huis, waarin je trapas zich bevindt. Een foefje om na te meten, of je zadel voldoende achter de bracket staat, is het neerlaten van een loodlijntje vanaf de zadelpunt. Een eind snijtouw met b.v. een spakenspanner aan het eind laten zakken vanaf de zadelpunt en je ziet precies, hoe je zadel staat. Ook hier kan een persoonlijke voorkeur een rol spelen.
- Datzelfde geldt ook voor de zadelstand. Je ziet nog wel eens zadels met de punt fier omhoog en dat lijkt mij een kwelling voor je schaamdelen. Maar goed, kennelijk zijn er van die masochisten, die die pijn fijn vinden, maar zij liever dan ik.
- Je ziet ook zadels, die de punt ver naar beneden laten wijzen en dat geeft weer nodeloos geschuif onderweg om maar op dat ding te kunnen blijven zitten.
- Een zadel moet horizontaal staan en dan kun je zelf gaan zoeken om de punt ietsjes naar beneden of ietsjes naar boven te laten wijzen. Als het maar lekker aanvoelt, want er moeten nog vele kilometers op dat ding gezeten worden!!
Bedenk, dat het soms wel maanden kan duren voor je echt lekker op je fiets zit. Soms gebeurt het ook nooit en dan wordt het tijd om naar een andere fiets uit te kijken, want op een racefiets moet je als gegoten zitten. Racefiets en berijder moeten een eenheid zijn. Voel je je ongelukkig op je fietsie, dan is iedere tocht een kwelling en dan raak je je tweewieler op een gegeven moment niet meer aan.
Ruud Kooring
|
2010-2013 © DTC Driebergse Tourclub design: Manschot Grafimedia
|
Hoofdsponsor
|